سرّی از عشق

میخواهم این روزها آنقدر از کربلایت بنویسم که بگویی: دیگر بس است گریه... بس است زاری... مادرم(س)ضمانتت کرده آمده ام بگویم تو هم بیایی... دل پیش کسیxa0باشد و وصلش نتوانی؟! ...

من به خال لبت ای دوست گرفتار شــدمxa0xa0xa0xa0xa0xa0چشم بیمـار تـو را دیـدم و بیمار شـــــــدم فارغ از خود شدم و كوس اناالحق بزدمxa0xa0xa0xa0xa0xa0همچو منصور خریدار سر دار شــــــــدم غم دلدار فكنده است به جانم، شــــررىxa0xa0xa0xa0xa0xa0كه به جان آمدم و شهره بازار شــــــــــدم درِ میخانه گشایید به رویم، شـب و روزxa0xa0xa0xa0xa0 كه من از مسجد و از مدرسه، بیزار شدم جامه زهد و ریا كَندم و بر تن كـــــردمxa0xa0xa0xa0xa0xa0xa0خرقه پیر خراباتى و هشیار شــــــــــــدم واعظ شهر كه از پند خــــود آزارم...

گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود پیش پایی به چراغ تو ببینم چه شود xa0 یا رب اندر کنف سایه آن سرو بلند گر من سوخته یک دم بنشینم چه شود ...